Vita fetente
| Vita fetente È quèasi notti quanni pàtrhima è rricùatu, ha spunutu zappa e ggammèadi arriati a porta ccu nna carizza dùcia e mamma vena accùatu a cudilla e da stanchizza è ttutta storta. Ha ciùccia ll’ha cchjusa intrha a casella, ll’ha ddèatu nu sìcchju e acqua e nna balletta ha appìchèatu u mmastu alla cancella ha cchjusu a porta e ss’è rricùatu ‘mpretta. Si scòtida lla giacca allu scadunu, si càccia lli scarpi chjini e zanca e ccrita trhèasa intrha, n’abbrazzu e nnu vasunu è ccuntìantu e ssa jurnèata ch’è ffinita. Minta nnu pocu e acqua intrha nu vacìdu, s’abbèaza lli quazuni alli jinòcchja i pìadi minta a mmùallu e jjetta nnu gridu si senta llu friddu mo’ ch’è ccarna vecchja. Si va assetta a nna sèggia schchetrhichijèata, alla rèasa e du fùacu e ssi ll’asciutta attrhamenti ha ffinitu e vùllari a pignèata all’ìntrha c’è nna fella e vùaria appena rutta. Mischchèata alla pasta ccu ffaggioda, s’a trhacolla ‘mpressa, ìntrha nu nenti nu pipu uschchènti c’avìa ìntrha a marioda cci ll’ha zzichinijèatu, d’uschcuru mo si senti. Alla finita si junna supa a cimineja, e ppija lli cartini e llu tabaccu forti arròccida nna sigaretta e ssi nni preja ugne ttiru, lli fa scordèari a tinta sciorti. Si susa dda sèggia, na bonanotti a nnua, sàglia chilla schèada e dignu e ss’addormenta dumèanu n’èatrha jurnèata a cchilla terra sua n’cumpagnìa e da ciùccia e dda vita fetenta. | Vita misera È quasi notte quando mio padre è tornato, ha riposto zappa e gambali dietro la porta con una carezza da mamma viene accolto la schiena dalla stanchezza è tutta sbilenca. L’asino lo ha chiuso nel casolare, gli ha dato un secchio d’acqua e una balletta ha appeso il basto alla cancellata ha chiuso la porta ed è rientrato in fretta. Scuote la giacca sul gradino dell’uscio, si toglie le scarpe piene di melma e creta entra dentro, un abbraccio e un bacio è felice di questa giornata terminata. Mette un po’ di acqua in una bacinella, avvolge i pantaloni fino alle ginocchia i piedi immerge e fa una gridata si sente il freddo, ora che è carne vecchia. Va a sedersi su una sedia traballante, all’angolo del camino e se li asciuga nel frattempo è pronta la pignatta con dentro una fetta di carne stagionata. Mischiata con pasta e con faggiola, la ingoia in fretta, in poco tempo un peperoncino era nel taschino della giacca lo ha spezzettato, il bruciore ora si sente. Alla fine prende da sopra il caminetto, le cartine e il tabacco forte arrotola una sigaretta e si compiace ogni tiro, gli fa dimenticare la mera sorte. Si alza dalla sedia, ci dà la buonanotte, sale la scala di legno e si addormenta domani un altro giorno passerà nel suo terreno in compagnia dell’asino e della vita misera. |




















